این آنتی‌بیوتیک‌های طبیعی را بشناسید
قرن‌هاست که از آنتی‌بیوتیک‌های موجود در منابع طبیعی برای بهبود بیماری‌ها استفاده می‌شود.
آویشن گیاهی است که در طب سنتی بسیار استفاده می‌شود. آویشن در برابر باکتری‌هایی مانند لیستریا و اشریشیا کُلی (ای‌کُلی) خاصیت محافظتی دارد. البته هیچ دستورالعملی برای مقدار مصرف آن وجود ندارد، اما افزودن آویشن به رژیم غذایی متعادل بسیار سودمند است.
پونه کوهی
پژوهش‌ها نشان می‌دهد که روغن پونه کوهی دارای اثر آنتی‌بیوتیکی است که احتمالا به ترکیبی به نام کارواکرول مربوط می‌شود.
روغن پونه کوهی ممکن است در برابر باکتری استرپتوکوک موتانس- نوعی باکتری که منجر به حفره‌های دندانی می‌شود- موثر باشد.
پونه کوهی را می‌توان به‌صورت تازه یا خشک به غذاها اضافه کرد. مکمل و اسانس آن نیز موجود است.
میخک
در اسانس میخک ترکیبی به نام اوژنول وجود دارد که به‌عنوان ضد باکتری عمل می‌کند. بنا بر یافته‌های پژوهشی، این ماده خواص محافظتی در برابر باکتری استافیلوکوک اورئوس و اشیریشیا کُلی دارد.
البته این ماده جایگزین آنتی‌بیوتیک نیست و در این باره به تحقیق بیشتری نیاز است.
خطرات احتمالی آنتی‌بیوتیک‌های طبیعی
به گزارش ایندیپندنت، به رغم همه خواص ذکرشده، سازمان غذا و دارو (اف‌دی‌ای) آمریکا، گیاهان دارویی و مکمل‌های غذایی را از لحاظ ایمنی و اثربخشی دارویی قبل از مجوز گرفتن و ورود به بازار تایید نمی‌کند و مصرف این محصولات برای پیشگیری از بیماری‌ها و درمان بیماری‌ها مجاز نیست.
حتی محصولات طبیعی نیز ممکن است مضر باشند به ویژه زمانی که در دزهای زیاد یا به‌مدت طولانی مصرف شوند. مصرف این محصولات برای افرادی که برخی بیماری‌های زمینه‌ای دارند نیز ممکن است مضر باشد.
بر همین اساس، اگر عفونت باکتریایی دارید، مراجعه به متخصص مراقبت‌های پزشکی توصیه می‌شود. آنها تعیین می‌کنند که شما به آنتی‌بیوتیک یا روش‌های درمانی مکمل نیاز دارید یا خیر.
دیدگاهتان را بنویسید
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.